شکرتلخ

عشق یعنی....

maktabeeshgh — Sat, 27 Oct 2007 19:25:49 GMT

             عشق يعني قطره و دريا شدن

عشق يعني مستي و ديوانگي     عشق يعني با جهان بيگانگي
عشق يعني شب نخفتن تا سحر   عشق يعني سجده ها با چشم تر
عشق يعني سر به دار آويختن    عشق يعني اشك حسرت ريختن
عشق يعني درجهان رسوا شدن   عشق يعني مست و بي پروا شدن
عشق يعني سوختن يا   ساختن   عشق يعني زندگي را   باختن
عشق يعني انتظار و   انتظار    عشق يعني هرچه بيني عكس يار
عشق يعني ديده بر در دوختن     عشق يعني در فراقش سوختن
عشق يعني لحظه هاي التهاب     عشق يعني لحظه هاي ناب ناب
عشق يعني سوز ني ، آه شبان     عشق يعني معني رنگين كمان

تولدش مبارک

maktabeeshgh — Mon, 01 Oct 2007 21:36:55 GMT

من شاگرد ان نوزادم

که در مشتش خدا را گرفته بود

وبا او

با لبخند و نگاه حرف میزد...

من اما

تورا در مشت نداشتم

تا با تو

با لبخند و نگاه سخن بگویم...

مهتاب

maktabeeshgh — Sun, 02 Sep 2007 22:22:09 GMT

مرا قاصد خبر داد از نگارم

کشد در پای دیوار انتظارم

منم شب زیر این دیوار سنگی

به یادش لحظه ها را می شمارم

به من چه روی مهتاب می درخشد!

که من کاری به کار او ندارم

که ماه تو فلک زیبا و سرد است

ولی گرم است و زیبا روی یارم

زدی تو زیر قول خود من اما

هنوز این جا تو را چشم انتظارم

ناگفته ها

maktabeeshgh — Mon, 13 Aug 2007 10:54:18 GMT

ما بین من و تو:

تصور حقیر ساحل و دریا

اندوه کوتاه لحظه ها

و غم بی انتهای روزها .

صدایی بزن حقیقت را

شب ها به انتظار خورشید نمی میرند !

صدا کن مرا

خواب نامه

maktabeeshgh — Wed, 06 Jun 2007 17:47:18 GMT

شبی از شبها

گذری بود مرا در باغ خوابی

که تو در ان گل بودی

حیف که این باغ رهی داشت

به

دروازه بیداری من!

خواب

maktabeeshgh — Sat, 05 May 2007 21:44:05 GMT

شبی از شبها

یاد من

پاورچین پاورچین

از در خانه برون رفت

و ندانستم کی باز امد

و کجا بود

انقدر بو بردم

که تنش بوی دلاویز تو را با خود داشت

دوست

maktabeeshgh — Fri, 23 Mar 2007 21:04:18 GMT

سر ارادت ما و استان حضرت دوست

که هرچه برسرما میرود ارادت اوست

نظیر دوست ندیدم اگر چه از مه مهر

نهادم اینه ها در مقابل رخ دوست

حافظ

سال نو مبارک

maktabeeshgh — Wed, 21 Mar 2007 01:27:18 GMT

ساقیا امدن عید مبارک بادت

وان مواعید که کردی مرود از یادت

فراق

maktabeeshgh — Wed, 14 Mar 2007 21:32:18 GMT

زبان خامه ندارد سر بیان فراق وگرنه شرح دهم باتو داستان فراق

اگر بدست من افتد فراق را بکشم که روز هجرسیه باد وخانمان فراق

فلک چودیدسرم رااسیرچنبرعشق ببست گردن صبرم بریسمان فراق

حافظ

تنها زمان قادر به درک عظمت عشق است.

maktabeeshgh — Sat, 03 Mar 2007 12:35:18 GMT

در جزیره ای زیبا تمام حواس زندگی می کردند. شادی، غم، غرور، عشق و...

روزی خبر رسید که به زودی جزیره زیر آب می رود. همه ساکنین جزیره

قایقهایشان را آماده و جزیره را ترک کردند.

وقتی جزیره به زیر آب رفت،عشق از ثروت که قایقی با شکوه داشت کمک

خواست و گفت:آیا می توانم با تو همسفر شوم؟ ثروت گفت:نه مقداری طلا و

نقره دارم و جایی برای تو ندارم. عشق از غرور که با یک کرجی زیبا راهی

مکانی امن بود کمک خواست. غرور گفت:نه چون تمام بدنت خیس و کثیف

شده قایق مرا کثیف خواهی کرد. غم در نزدیکی عشق بود ، پس به او گفت:

اجازه بده با تو بیایم، غم با صدای حزن آلودگفت: آه من خیلی ناراحتم و احتیاج

دارم تنها باشم. عشق سراغ شادی رفت و او را صدا کرد، اما او آنقدر غرق

شادی و هیجان بود که حتی صدای عشق را نشنید.

آب هر لحظه بالاتر می آمد و عشق دیگر نا امید شد، که ناگهان صدایی سالخورده

گفت:من تو را خواهم برد. عشق از خوشحالی فراموش کرد نام پیرمرد را بپرسد

و سریع سوار قایق شد. وقتی به خشکی رسیدند پیرمرد راه خود را ادامه داد و

رفت. عشق تازه متوجه شد که چقدر پیرمرد به گردن او حق دارد. عشق نزد علم

رفت و گفت: آن پیرمرد کی بود که جان مرا نجات داد؟ علم پاسخ داد: زمان.

عشق با تعجب پرسید چرا زمان به من کمک کرد؟ علم لبخندی خردمندانه زد گفت:

زیرا تنها زمان قادر به درک عظمت عشق است.